ایمان

ایمان از همان روزهای نخست، رایحه‌ی قهوه‌ی تازه‌دم را به خاطر می‌آورد؛ همان لحظه‌ای که یک اتاق ساده را به جایی گرم و دوستانه تبدیل می‌کرد. این علاقه‌ی کودکانه، کم‌کم به حرفه‌ای تبدیل شد که با دقت، صبر و احترام به هر دانه دنبالش می‌رود.

برای او هر فنجان، یک پیام کوتاه است؛ نشانه‌ای از توجه به کسی که پشت میز نشسته. همین نگاه ساده و صادقانه است که تجربه‌ی نوشیدن قهوه را در دستان او، به چیزی بیشتر از یک نوشیدنی تبدیل می‌کند.